ساعت ۹ و ۹ دقیقه بامداد نهمین روز ماه نهم از سال ۲۰۰۹، خط قرمز متروی دوبی به وسیله امیر این شیخ نشین افتتاح شد.
روز نهم سپتامبر (18 شهريور)، همراه با خط قرمز، ۱۰ ایستگاه متروی دوبی نیز مورد بهره برداری قرار گرفت. ۱۹ ایستگاه دیگر خط قرمز، قرار است تا ماه فوریه سال آینده آماده شود.
فاز دوم مترو، با نام "خط سبز"، که طول آن ۲۴ کیلومتر است، طبق برنامه اعلام شده باید روز ۲۱ ماه مارس سال ۲۰۱۰ میلادی مورد بهره برداری قرار گیرد. این روز مصادف است با نوروز سال ۱۳۸۹ خورشیدی. بیش از ۲۰۰ هزار ایرانی، با نزدیک به ۵۰۰ میلیارد دلار سرمایه، بزرگ ترین گروه خارجی را در دوبی تشکیل می دهند.
متروی دوبی، چهارمین متروی خاورمیانه و نخستین آن در حوزه خلیج فارس، اما مدرن ترین آن ها است. متروهای حیفا، قاهره و تهران به ترتیب در سال های ۱۹۵۹، ۱۹۸۷ و ۱۹۹۹ به راه افتادند.
تمام ایستگاه های متروی دوبی به شکل صدف هائی ساخته شده اند که واگن های قطار مثل مروارید به آن ها وارد و از آن ها خارج می شوند. نخستین ساکنان شیخ نشین دوبی را، تا پیش از کشف نفت و تبدیل این شیخ نشین کوچک به یکی از قطب های توریستی جهان، صیادان مروارید، ماهی گیران و لنج دارانی تشکیل می دادند که کارشان نقل و انتقال کالا در خلیج فارس بود. بسیاری از آن ها دارای تبار ایرانی هستند.
قرارداد احداث متروی دوبی حدود ۴ سال پیش با شرکت ساختمانی "میتسوبیشی هیوی" منعقد شد. ژاپنی ها مجبور شدند برای سیزده کیلومتر از مسیر مترو یک تونل در عمق زمین حفاری کنند. هزینه این پروژه، هنگام عقد قرارداد ۴ میلیارد و ۲۰۰ میلیون دلار تعیین شد، اما در مرحله اجرا به ۷ میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار افزایش یافت.
متروی ۷۶ کیلومتری دوبی، پس از تکمیل، ۱۷ درصد جمعیت این امیرنشین را جا به جا خواهد کرد. راه بندان های طولانی و آلودگی هوا در مناطق مرکزی، یکی از مشکلات بزرگ دوبی است. مترو، بیشتر مراکز خرید غول آسا و مدرن دوبی و دو فرودگاه این شهر را به هم وصل می کند.
